Discjockeys en radioprogramma’s die je bijblijven

Ik ben opgegroeid in de hoogtijdagen van Hilversum 3 en de piraten. Karakteristieke stemmen die iets brachten aan klank maar ook een bepaalde manier hadden van zinnen formuleren. Ferry Maat, Tom Mulder, lex Harding, Tom Collins, Bart van Leeuwen afijn zo kan ik wel even doorgaan. Herkenbare stemmen die een persoonlijkheid uitstraalde in geluid. Vandaag de dag weet ik geen dj waar ik van onder de indruk raak, tenzij we richting de USA gaan. In Nederland zijn het merendeels eenheidsworsten.

Buiten de hoogtijdagen van Hilversum in begin jaren 80 waren er ook nog de landpiraten en twee zeezenders op de Noordzee. Radio Caroline en Laser 558, en bij het noemen van die laatste naam gaat m’n hart weer open met warme herinneringen. Laser 558 Engelstalig, and the music is never moren than a minut away… was hun slogan.

Twee dj’s spraken mij enorm aan, Jessie Brandon en David Lee Stone. Mijn dochter Jessie is zelfs naar haar vernoemt. Hun stijl vond ik geweldig, korte stukjes spraak en snel verder weer. David was echt een dj die zijn stemklanken gebruikte in zijn presentatie, Ferry maat doet dat ook zo heerlijk. In 1984 maakte ik zelf dagelijks een radioprogramma voor een station in België en in die zomer vertoefde ik tussendoor op het strand en altijd mijn middengolfradiootje mee. In één van de studio’s van Radio Classic Sunday wordt gebruik gemaakt van een oude Spotmaster Cartmachine die afkomstig is van het Laser 558 Schip.

In de tuin of op m’n kamertje altijd stond ie op Laser 558. In 1985 verdween David Lee stone van boord en vond zijn heil bij Radio Luxemburg, daarna vertrok hij naar Italië voor radioprogramma’s.

Van Italië naar Engeland en was hij hoorbaar op Atlantic 252 longwave. Ook daar volgde ik hem. Dat hij zijn draai niet kon vinden had alles te maken met zijn drinken. Het Stevige drinken door de jaren heen speelde hem steeds parten. Hij is enkele keren in Nederland geweest om zijn vrienden te bezoeken en ook hun viel het op dat ie wel heel veel dronk. Het biseksuelen leven en de drank deden hem geen goed.

In 1997 woonde hij alweer een tijdje in Amerika en ging het steeds meer bergafwaarts. Toen hij eindelijk naar zijn moeder reisde om voor hulp aan te kloppen, deed zijn moeder na alle nare ervaringen en teleurstellingen de deur dicht. David was teneinde raad en liep met zijn ziel onder zijn arm en de bekende fles een motel in. Enkele dagen later vond de conciërge hem levenloos aan, de drank was hem fataal geworden. Zo getalenteerd, hij vermaakte miljoenen luisteraars in de Benelux vanaf zee en land. En dan eindigt je leven alleen op een motel kamer. David Lee stone overleed in 1997 op 37 jarige leeftijd. My Hero!

0 replies on “Discjockeys en radioprogramma’s die je bijblijven”