Hoe radio een way of life is geworden.

Het woord radio kwam tot mij in 1973, doormiddel van een klein transistorradiootje wat ik cadeau kreeg. In 1978 kwam buiten dat radio luisteren, er ook een andere soort radiovorm bij, de illegale 27mc. In 1980 werd de 27mc gelegaliseerd en daarbij verviel voor mij de interesse hierin. Het zendvermogen was belachelijk laag en het aantal hersenloze op de frequentie nam toe.

Op 4 december 1981 maakte ik mijn eerste radioprogramma op m’n eigen piratenstation Radio Nachtwacht. Enkele maanden later namen we een andere stationsnaam aan. Radio Megahertz was de nieuwe naam en het aantal uitzenduren ging omhoog. Ik probeerde samen met mijn schoolvrienden een leuk radiostation neer te zetten, zover dat met de kennis en kwaliteit van apparatuur toen mogelijk was. We waren allemaal 16 jaar en hadden geen ervaring. Je deed maar een beetje de grote dj’s van toen na. De station jingles maakte ik toen zelf.

Radio Megahertz 1981

Met een cassettebandje en een bandrecorder monteerde ik jingles. Ik weet nog goed dat ik een vriendinnetje en haar vriendin vroeg om wat jingles in te spreken. Op m’n zoldertje waar onze radiostudio was gebouwd deden we de opnames. Later monteerde ik de muziekbedjes eronder. Het vriendinnetje wat ze insprak is enkele jaren geleden te jong overleden, die bewuste jingles zijn nu extra dierbaar geworden.

Radio Megahertz stopte en ik vond mijn weg naar een andere lokale piraat -Radio Lelystad. Inmiddels was ik in 1983 ook begonnen met radioprogramma’s te presenteren voor een Belgisch radiostation. Een dagelijks programma geeft routine en geeft je ervaring. Tijdens een jaarlijkse feestavond georganiseerd door het Belgische radiostation, ontdekte ik pas hoe sterk de vrije-radio leefde in België.
Duizenden luisteraars kwamen op het feest, en wij als Nederlandse dj’s werden daar als helden ontvangen op een podium.

Piratenstation Radio Lelystad 1984

Eind 1985 stopte het Belgische radioavontuur voor mij. In Nederland stopte ook mijn radiopiraten tijdperk. Een gevangenisstraf van 6 weken die boven het hoofd hing voor piraterij, en belasting FIOD onderzoeken naar verdiensten in de piraterij waren wel een issues om eens te gaan stoppen.

1987 probeerde ik nogmaals een piratenstation maar dat was na enkele maanden alweer ter ziele. De RCD had ons alweer snel in het vizier.

In 1988 maakte ik de overstap naar de legale radio. Enkele uurtjes per week was ik te beluisteren. In 1993 startte ik een jongerenzender -binnen een lokale omroep. Het werd een succes, maar het totaal losmaken van de lokale omroep en zelfstandig verder lukte mij financieel niet. Het jongerenstation heeft best veel radiotalent opgeleverd. De meest bekende dj is nu het baasje bij 3FM geworden, na een carrière als Directeur bij Radio 538 en Slam. Ik presenteerde mee aan een dance hitlijst en was de coördinator van het jongerenstation. Ergens in 1995 was ik boos op wat er zich binnen de omroep afspeelde.
Nou ben ik van naturen niet zo snel boos op mensen, en dat is in een wereldje vol creatieve radio-ego’s ook niet handig. Maar als je mij onrechtvaardig behandeld of bedriegt dan word ik een draak van een gozer, en neem ik voor niemand een blad voor de mond. Dat boos zijn en dat uitspreken speelde mij parten, ik kreeg ontslag.

Na een heftige vergadering van alle medewerkers en het bestuur moesten ze mij toch weer terugnemen binnen de omroep.
Helaas waren mijn programma uren opgeslokt en verdeelt tussen egotrippers. Er was maar één Dj die vrijwillig één uur van zijn eigenprogramma opofferde voor mij en mijn collega die ook gelijktijdig ontslagen was. Samen propte we een heleboel creativiteit in één uur, en de uren eromheen verbleekte daarbij. Ook nam ik deel in het bestuur voortaan, mede omdat ik ook een tijdje programmaleider was geweest. Ergens in 1999 stopte ik met mijn functie als bestuurslid, mijn radioprogramma was al eerder gestopt.

Ik pakte mijn hobby zendamateur weer op, deed zendexamen en richtte mij vooral op mijn gezin.

In 2004 werd ik gevraagd om samen met Mart Walther tijdens een reünie van de omroep een programma te presenteren. We deden dat op onze eigenwijze, en de samenwerking, op elkaar in spelen ging weer zoals vanouds. “Waarom gaan jullie niet weer wat doen met radio?” Was de vraag van vele.

Ik ging weer van start in 2004. Vandaag de dag maak ik dat programma nog steeds wekelijks.
Ook presenteer ik nog een goud van oud programma en één keer per maand doe ik een programma op Radio Classic Sunday.

In 2016 werd ik gevraagd om station manager te worden van een lokale omroep. De vorige manager Peter Rijsenbrij (Radio 10 en NCRV) vond het welletjes toen.

Jan Staphorst tijdens zijn radioprogramma

Ik ben verantwoordelijk voor de groei en de dagelijkse besturing van de omroep met 35 vrijwilligers en 3 fulltime journalisten. De omroep heeft inmiddels een enorme professionalisering doorgemaakt, en levert nieuws op meerdere mediaplatformen.  

De zend en luisteramateur hobby is nooit meer weggegaan en bijna dagelijks ben ik wel even in een radiostudio of in mijn eigen zendamateur shack te vinden. 

Shack PD4JST

Buiten de radioprogramma’s die ik wekelijks presenteer, doe ik natuurlijk ook samen met mijn radiomaatjes René en Mart een maandelijks radioprogramma op het kortegolf station Radio Classic Sunday. Lekker freaken met een mix van oldskool en modern apparatuur, en natuurlijk die heerlijke gouwe ouwe plaatjes van toen. 

Radio en omroep is een veel gebruikt onderwerp binnen ons gezin en leven. Het is zoals ik al zei, het is een way of life geworden.

Veel plezier met het luisteren naar Radio Classic Sunday. Pas op je zelf en blijf vooral gezond…

Groet jan staphorst.

0 replies on “Hoe radio een way of life is geworden.”